تبليغاتX
پس کوچه های خاطره

پس کوچه های خاطره

قلم نوشته خاطراتم

رمیده

نمیدانم چه میخواهم خدایا/  به دنبال چه میگردم شب وروز/                                                                                                   چه میحویدنگاه خسته من /                                                                                                                                                                                                                         چراافسرده است این قلب برسوز؟/                                                                                               زجمع اشنایان میگریزم                                                                                                            به کنجی میخزم ارام وخاموش                                                                                                   نگاهم غوطه وردرتیرگیهاست                                                                                                     به بیماردل خودمیدهم گوش                                                                                                     گریزانم ازاین مردم که بامن                                                                                                       به ظاهرهمدم ویکرنگ هستند                                                                                                   ولی درباطن ازفرط حقارت                                                                                                          به دامانم دوصدبیرایه بستند                                                                                                      ازاین مردم که تاشعرم شنیدند                                                                                                  به رویم چون گلی خوشبوشکفتند                                                                                              ولی اندم که درخلوت نشستند                                                                                                   مرادیوانه ای بدنام گفتند                                                                                                           دل من،ای دل دیوانه من                                                                                                          که میسوزی ازاین بیگانگیها                                                                                                       مکن دیگرزدست غیرفریاد                                                                                                         خدارا،بس کن این دیوانگیها...                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

+ نوشته شده در  شنبه سی ام اردیبهشت 1391ساعت 18:1  توسط Nirvana  | 

تو ...

همه ی هستی من آیه ی تاریکی است

که تو را در خود تکرار کنان

به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی

خواهد برد

من در این آیه تو را آه کشیدم ،  آه

من در این آیه تو را

به درخت و آب و آتش پیوند زدم ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391ساعت 19:54  توسط Nirvana  | 

روزمادرگرامی باد

زن ازدیدگاه شریعتی: زن عشق میکاردوکینه درو میکند/ اومیزایدتونام برایش انتخاب میکنی/اودردمیکشدتونگرانی که بچه دخترباشد/اوبیخوابی میکشدتوخواب حوریان بهشتی رامیبینی/اومادرمیشودولی همه جامیبرسند نام بدر؟......روزت مبارک 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1391ساعت 14:30  توسط Nirvana  | 

نگاهش...

تازه بیدایش کرده بودم بی هیچ واسطه ای یادم هست یک روز که خسته ونا امیدازاین انزوای فکرواندیشه واحساسم میرفتم تادرمیان هیاهوی شهرخودراگم کنم.<<او>>رادیدم نگاهش اشوبی درمن به باکردامیدوارشدم دنیارنگین وزیبا شد.ازخلسه بیهودگی نجات یافتم  ومن که سالها درعزلت غمگین خویش هیچ ننوشته بودم ناخوداگاه دست به قلم بردم ونوشتم :<<تو داری مرا به یغمای نگاهت میبری>>.دیروزبا این عشق ملایم ودلنشینم خداحافظی کردم ودستانم زار گریست وچه تلخ گریه ای بود.عمراین عشق هرچندکوتاه بور اما اثری ابدی برمن گذاشت ومادامیکه قلب من زنده است وبه رگهای من خون می دمداودرمن جاری خواهدبودومن اوراهمچون برگهای کهنه وعزیزدلم بایگانی خواهم داشت....
+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم اردیبهشت 1391ساعت 15:25  توسط Nirvana  | 

اوقصه ای بیش نبود...

دیگرمیخواهم افکارم رابه بادهای سیاه بسبارم ودنیای جدیدی بسازم دنیایی که تنها ساکن ان من باشم وخودم ودردهایم .<<او>>قصه ای بیش نبودوشاید هم رویایی ویایک خواب خوش.هرچه بودچه خوش بودلحظه های با<<او>>بودن ودرکنار<<او>>زیستن وعمرمن همان است که با<<او>>گذشت مابقی همه اتلاف وقت وگذشتن زمان است.ای کاش زمان درهمان لحظات متوقف میشد وابدی میگردید.... 

+ نوشته شده در  چهارشنبه ششم اردیبهشت 1391ساعت 15:5  توسط Nirvana  | 

روزتولدم رافراموش کردی گفتم گرفتاری-سالگرداشناییمان راازیادبردی گفتم مشکل داری-زیبایی لبخندم رانادیده گرفتی گفتم غصه داری-محبتهایم راازیادبردی گفتم گله وشکایت داری ولی حالاخودم رافراموش کرده ای نمیدانم جه بهانه ای برای دلم بیاورم.....
+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم فروردین 1391ساعت 9:44  توسط Nirvana  | 

نوبهاراست ولی غمگینم- همه جابوی تورامیشنوم ای دریغاافسوس!... دیدنت امرمحال هرکجاهستی باش عشق تقدیم توباد
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 0:41  توسط Nirvana  | 

به دروپنجره بسپارکه برمیگردم- عشق رازنده نگه دارکه برمیگردم- دوسه روزی اگرچندتحمل سخت است -تکیه کن برتن دیوارکه برمیگردم....
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 0:36  توسط Nirvana  | 

لحظه شیرینی که به تودل بستم ازتوپرسیدم من- تومنی یامن تو؟! وتوگفتی هردو-من به توپیوستم گفتم ای کاش پناهم باشی همه جاوهمه وقت دست تودردستم تکیه گاهم باشی وتوگفتی هستم تانفس هست کنارت هستم....
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 0:26  توسط Nirvana  | 

نمیدانم چراباانکه هرشب بیقرارم* ولی سررابه دامان خیالت میگذارم*چنان باخاطراتت دلخوشم شایدندانی *که تک تک لحظه های رفته ام رامیشمارم*تومیگفتی که ازروزازل عاشقترینی* ولی من گفته بودم عشق راباورندارم*بدان باورکن ازاین لحظه تاروزقیامت* توراچون ارزوهای قشنگم دوست دارم***
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 0:18  توسط Nirvana  |